Tiña o bo costume, cando o Xastriño actualizaba o seu blogue de ler o que alí iba deixando, e tamén vin algún dos seus artigos no soportal de banda deseñada de cultura galega.
Un dos que me descubriu algo novo e interesante (as dúas cousas dende o meu punto de vista) foi o que falaba de Jiro Taniguchi. Despois Melo confirmou que era unha boa aposta e abofé que tiña razón.
Como podedes imaxinar, o ghicho é xaponés, pero si esperades que faga un manga do tipo de Bola de dragón ou Ranma 1/2, non ides acertar.
O que fai Jiro Taniguchi está dentro do que chaman nouvelle manga. Non vos podo dicir moito do nouvelle manga por que o único que lin da tal son cousas de Taniguchi. Pero ven sendo unha mestura da banda deseñada europea co manga.
Se non queredes perder tempo lendo todo o que deixo ligado, empezade pola ligazón ó artigo do Xastriño, mellor non o vou dicir eu. Se sodes afoutados e ides probar directamente recoméndovos comezar por «el almanaque de mi padre».
Para os que me coñezan en persoa, poden pedir o pouco que eu teño para probar.
El almanaque es una obra maestra,tambien me gusto mucho barrio lejano.
Y tambien me gusta Ranma 1/2 que te guste una cosa no excluye a la otra.
Nuff said!!(No se como se dice en japones)
Said by zeke 5 Maio, 2006 at about 4:32 p.m.
Devezo por Taniguchi!
Liches Barrio lejano? A edicion é moi boa, e a obra é preciosa.
Said by Arduina 9 Maio, 2006 at about 12:40 a.m.
[...] Acabo de ler Es un pájaro… de Steven T. Seagle e Teddy Kristiansen e a sensación que me deixa a historia é semellante a que me quedou despois de ler algunha das historias de Jiro Taniguchi. Historias cotiás, vida, familia, parella, enfermidade, morte… [...]
Pingback by Apocalipse do porco » é un paxaro… 27 Xaneiro, 2007 at about 5:21 p.m.