Nunha entrevista, Juan Varela opina que o Blogomillo é endogámico. Volveu sobre o tema despois de que Brétemas falara do mesmo nos comentarios da entrada e tamén no seu blogue. Despois, Pawley falou tamén do tema.
Paréceme que fixo unha reflexión moi interesante e ten algo de verdade, porén non concordo de todo.
¿Que é endogámico? ¿Quen é o blogomillo?
¿É o blogomillo unha panda de frikis hiperactivos que quedan de cando en vez en Compostela ou noutras partes de Galicia e decote no Fedello?
¿É o blogomillo o que sobresae dos centos de blogues en galego? ¿ou é mais ca iso?
Penso que o Blogomillo xa é grande abondo para que ninguén poda abarcalo con comodidade, mesmo no mais salientable require un contínuo esforzo para estar ó día. Porén é pequeno de mais para que poidan agromar espazos de exito fora da corrente principal, do mainstream. Fala Pawley da fronteira con Portugal, e abofé que traballa nas dúas direccións, cando os portugueses falan cos galegos empregan o castelán se o saben, non o portugués. O único público que existe para o blogomillo é o galego, se non triunfa entre os usuarios mais activos e estes o espallan é moi difícil que chegue a atopalo alguén que estea situado fora do que Juan Varela chama a endogamia.
Fala Pawley (novamente, ainda que isto non sexa unha reseña do que el dixo :D) de que o blogomillo é endogámico igual ca Blogosfera española pero que alí se nota menos. O xeito normal de que un blogue chegue a mais lectores, (obviando o feito de que o blogue teña algo de interese, se non serían lectores só unha vez) é que haxa ligazóns postas por outros ou deixadas polo autor no seu percorrido pola rede. Non necesariamente como autobombo (que tamén) senon como sinatura, amosando a identidade na rede que é o blogue. A resposta a estas chamadas de atención só é respostada por outros galegos cando se fai en galego. Isto pode ser endogamia, tamén pode ser o retorno do telón de grelos, o caso é que agochado polo telón de grelos hai xente que ten cousas que dicir, e algunhas mesmo son interesantes. O caso é que se o público máximo e duns miles non é tan doado atopar lectores que estean fora dunha comunidade de xente que se coñece, e algúns (se cadra moitos) non saen da escuridade.
Un exemplo: a banda deseñada en Galicia ten boa saude, hai varias páxinas na rede que falan do tema, en galego e en castelán feitas en Galicia, moitas delas son páxinas feitas por autores para deixar pegada na rede do seu traballo, pero hai dúas, que eu coñezo, que fan reseñas do que leen: Un ollo de vidro e O Xastriño
A Páxina do xastriño gústame mais e ten unha apariencia moito mais persoal. Ademais empezou en xaneiro do 2005 e o ollo de vidro en novembro. Ainda así...¿é normal que teña só 933 visitas até hoxe e o xastriño 43642? Pois si, porque o xastriño escribe en castelán e o pode seguir a xente que non segue os blogues en galego.
Se cadra, este non é o mellor exemplo posible, e alguén podería dicir que o do xastriño é moito mellor. Non o sei, non vou aquí xulgar a bondade deses dous blogues, pero teño a impresión de que non é por iso. E como poño este exemplo supoño que haberá outros, se cadra non centos, pero sí ducias (e falamos só de centos de blogues en galego)
Por iso, digo eu que o blogomilo non mira tanto para o embigo, pero no embigo leva o piercing e é o único que se ve desde fora.
Naturalmente este si é un post 100% endogámico que fala do blogomillo
chúzame -
Pois ben interesante é este post endogámico
Said por mourullo 5 setembro, 2006 at about 7:15 pm
pois si, moi boa reflexión tamén, bonito (o embigo digo).
Said por homedareia 5 setembro, 2006 at about 7:44 pm
Grazas por descubrirme o blog do Xastriño. ¡Mola mazo (ainda que non tanto como a foto do embigo)!
Said por Marcus 5 setembro, 2006 at about 8:18 pm
O único público que existe para o blogomillo é o galego. Mmm… é así, non o nego, pero non tería que suceder necesariamente desa maneira. Unha cousa é que os portugueses falen connosco en castelán, e outra ben diferente que non nos falen.
Said por Martin Pawley 5 setembro, 2006 at about 8:20 pm
Ter moitas sementes no agregador é insostible, e o primeiro límite ven imposto pola preguiza (ou a comodidade) é difícil cambialo.
Said por ghanito 5 setembro, 2006 at about 8:26 pm
As veces pode parecer unha reunión de “coleguis”. Penso que é verdade que se marcan certos límites entre os que son da panda e os que os que están fora; ¿é ese o obxetivo??. Se é así no hai nada que dicir.. Pero pola contra, dase moitas veces a impresión de ser un chat.
Said por viraver 5 setembro, 2006 at about 8:55 pm
Non é o meu obxectivo, non podo falar polo resto. No meu caso eu convido sempre á participación dos que leen isto, e se son novos moito mellor, os de sempre, se teñen vergoñan xa mo dirán tomando algo, os descoñecidos non.
Outra cousa é que fale das miñas cousas, pero iso é un blogue, falar do que a un lle interesa e ca súa ollada persoal.
Said por ghanito 5 setembro, 2006 at about 9:03 pm
É unha boa reflexión mas creo que Juan Varela deixou caer unha grande verdade. Como dicía Harvey Keitel en Pulp Fiction non empecemos a lembernos o carallo.
TEMÁTICA: Creo que á blogosfera galega ten éxito mas fáltalle consolidar algunhas temáticas, nomeadamente hai exceso de literatura, política e viaxes e falta tecnoloxía, socioloxía e economía. Porque un blogue para min é máis do que un conxunto de esbardalladas persoais. Tampouco é pretender ser unha web, pero ten de ser máis do que un mero diario de anotacións egocéntricas.
LINGUA: Creo que sería positivo ir incorporando a Lusofonía aos nosos blogues, ainda sen chegar a un 50%, mas temos un público alvo ao que comunicar a nosa realidade que estamos descoidando innecesariamente.
Un saúdo.
Said por mendinho 5 setembro, 2006 at about 9:28 pm
Concordo con Mendinho en que sería desexable unha maior ampliación temática (o seu blog é un bo exemplo disto), agora ben, disinto no que el considera que debe ser un blog que pode perfectamente ser só un diarío de anotacións egocéntricas.
Hai algo máis egocéntrico que ter un blog?
Said por X 6 setembro, 2006 at about 11:15 am
X, non sei se estar a falar ben de min dicindo que teño variedade de temas ou estas a me tirar das orellas dicindo que tiña que ter mais variedade.
Said por ghanito 6 setembro, 2006 at about 3:38 pm
(ghanito, penso que X fala do blog de mendinho como exemplo de ampliación temática)
Said por homedareia 6 setembro, 2006 at about 5:46 pm
Seica tes razón. Isto de tratar á xente de vostede ten os seus fallos.
Said por ghanito 6 setembro, 2006 at about 7:18 pm
Carai, un pasa por aquí de pura casualidade e atopa un post no que falan de un!!!
Agradezo a túa mención ó meu blog, ainda que recoñezas que che gusta máis o do Xastriño ;-p. En calquera caso, permítome apuntar un motivo máis para as miñas escasas visitas, e é que a miña actividade coma blogueiro é clandestina, é dicir, os meus amiguetes non saben “a qué dedico el tiempo libre”, como dicía Perales, e iso tampouco é moi frecuente.
Grazas pola publicidade, os pagos na conta de sempre, ¿non si?
Said por Ollo de Vidro 7 setembro, 2006 at about 10:17 am
Xa deixei a miña opinión no Chuza, pero sen profundidade. O importante, Ghanito, é que unha vez máis tes un debate no teu sitio, sinal de que o seguen más de dous a cotío. Segue así, meu. Espero animarme co meu propio blogue como me aconsellaras nun xantar non hai moito. Xa sabes que me custa escreber ben en galego e xa non digamos se me poño lusófono, pero eu insisto. Ainda así fíxenme cun exemplar da normativa a ver se me poño a elo.
Saúdos a todos os apocalípticos e tal.
Viva a endogamia, a poligamia e a monogamia ben escollida, OU!!!
Said por Anxo D 7 setembro, 2006 at about 2:51 pm
el mundo es tan redondo como el pirsing de tu ombligo (la cabra macánica dixit)
Said por nemtele 9 setembro, 2006 at about 8:57 pm
Como defendo en http://pawley.blogalia.com/historias/42676#322519
É certo que escribir en galego un blog limita o número de relacións con outros blogs e o alcance dos post (polo acotado dos galego-falantes respecto a outras linguas). Si se fixesen en español, inglés ou chino claramente teríamos un maior público potencial.
Por iso me parece unha toma de posición importante facelo así.
O da tipoloxía dos blós e a endogamia non o vexo claro. En internet cada un elixe os seus veciños. E trata a temática que lle parece. Todos son válidos e técense comunidades de bloggers según os seus intereses. Os blogueiros cos que eu me relaciono elíxoos en función do que digan, non do idioma que usen para dicilo.
Agora ben, é certo (como ben di mendinho en #8) que si exploras a blogosfera galega é difícil atopar blós que falen de tecnoloxía, economía. ¿Iso é un defecto ou reflexo da sociedade galega?
Said por andrés 10 setembro, 2006 at about 12:02 pm
que se me olvidaba!! pardon please
por escribir e ler en galego (ademáis de outras linguas) en internet temos unha oportunidade: tender pontes entre a blogosfera hispana e a lusa. ¿Imos deixar pasar esta oportunidade?
Said por andrés 10 setembro, 2006 at about 12:04 pm
[...] Si, vou ter que crear o tag endogamia. [...]
Aviso (Pingback) por Apocalipse do porco » A Wiki do Chuza! 11 setembro, 2006 at about 7:20 pm