Este documental pareceme moi, moi recomendable.

E non é porque o escribiran e dirixiran dúas rapazas tan riquiñas ou porque coñeza algúns dos que aparecen. Se a apocalipse é a verdade revelada, este documental é apocalíptico. Moitas verdades xuntas en moi pouco tempo, se ainda non o víchedes, serán 50 minutos moi ben investidos.
Descubriredes por que fer é o heroi de o’sanma, que Lara era a única galegofalante no seu instituto, ou o mellor de todo: Que La oreja de Van Gogh algunha vez serviu para algo. ¿Quen o diría?

«Vosotros teneis que usar gallego muito mais que agora» (Lilian Lee, Coreana, estudante de filoloxía)

[kml_flashembed movie="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-7399630610169788180" width="400" height="326" wmode="transparent" /]

Chuzame! A Facebook A Twitter

Despois de estar catro ou cinco semanas vendo o meu ollo con mal aspecto puiden ir ó oftalmólogo.

olloestafilococico.jpg

Digo que puiden porque foi toda unha aventura. Chamei hai dúas semanas a unha chea de consultas e non collía ningunha. Até que me devolveron unha das chamadas.

-Chamo da consulta da doutora Autoinmune.

-Ah, si, eu son Ghanito e chamei para pedir cita.

-Moi ben, o mércores ás 13.15.

-¿E non pode ser á tarde? Mire que ás mañás traballo no lonxano oeste.

-Buf… Á tarde vai ser para cando as rás crien pelo.

-Vale, pois o mércores á mañá, logo.

Decateime ó chegar ó portal, despois de pedir permiso ó xefe do meu choio para voltar dúas horas e media antes do lonxano oeste. Na porta estaba a placa: Doutor Ollodeáguia, oftalmólogo. Doutora Autoinmune, reumatóloga.

Así que tiven que pedir cita outra vez, pero desta volta colléronme o teléfono na consulta do doutor Catroollosvenmaiscadous e déronme cita para hoxe.

Nunca vira unha sala de espera tan ateigada non sendo na Seguridade Social, eramos 13 agardando. Cheguei á miña hora en punto e esperei 65 minutos. Foi marabilloso.

Marabilloso, si, porque busquei entre as revista ca ollada e descubrín aló embaixo, medio agochado Los Cabecicubos, unha historia de SuperLópez. É a segunda vez que atopo BD nunha consulta, a anterior fora aquela nun dentista en Vigo.

cabecicubos.jpg

Creo que nunca comentara aquí que tiñamos na casa, cando eu era neno varios albumes de SuperLópez de Jan e non sei onde están. Localicei outros, pero estes hai vinte anos ou así que non os leo. Por iso agradecín que me fixeran agardar, porque o puiden ler enteiro. E de paso foi o empuxon que precisaba para acabar de convencerme e mercar a reedición en tomos desta colección. (xa tiña algún reservado no caixón na tenda)

Cando entrei na sala onde me inspeccionaron os ollo estiven suficiente tempo só para sacar fotos co móbil á chea de aparatos que alí tiña aquel home. Este é o que despois empregou comigo.

trebellos.jpg

En 2 minutos díxome que era unha infección e que xa me estaba a pasar ó outro ollo, dous colirios quince días catro veces ó día e coma novo.

E mañán teño cita co dentista. Pero iso xa será outra historia. Se vedes que non conto nada é que quedei escarallado.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Ainda que leo ou os pelachos sexan unha competencia dura, con este video, opedro gaña posicións coma estrela do blogomillo.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/CJrPPpISxhw" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Que sorte ten opaco, vai poder ser coma a nai da Pantoja.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Antonte, no coche, sintonicei por un tempo Radio Galega Música.

Eu xa sabía de que vai a programación habitual da RGM, por iso non me sorprendeu, pero a señora Colombo non a coñecía e dixo que semellaba o reproductor MP3 dun neno esquizofrénico.

Tentar contentar a todo o mundo normalmente conduce a non contentar a ninguén, e a falla de coherencia na selección musical non debe confundirse ca variedade ou o coidado pola diversidade.
No momento pensei en escribir esto que agora poño aquí, pero pensei tamén que igual a programación cambiara, a fin de contas sabía que Radio Oceánica se emite por esta canle os domingos, e que o mesmo tempo comezara un programa de Rodrigo Romaní. Tamén atopei hai algún tempo fotos doutro programa (que agora sei que é tres peixes voando) que pola xente que o facía prometía alomenos coñecemento do que falaban. E para rematar sabía que cambiaran á RGM estudio 3, dos poucos programas que escoitaba eu na RG de cando en vez antes de que renovaran a programación.

Pero claro, non podía falar sen coñecer o resto da programación

Abraiado quedei ó descubrir que só hai dous programas mais en toda a programación: Fagot en fuga e Modus vivendi.

A Radio Galega Música só emite dous programas diarios!!!!!

O resto do tempo emiten música en sesión continua, sen interrupcións.

Agora podo dicir xa o que pensaba, porque coñecía a situación mellor do que eu imaxinaba.

¿Como pode estar tan desaproveitado un recurso tan escaso como é o espacio radioléctrico? Nomeadamente mentras se emita en analóxico.

¿Como se xustifica desaproveitar unha canle de radio tendo xente formada e contidos abondo para encher franxas horarias a punta pala?

O modelo non hai que ir lonxe para atopalo. Penso que Radio Nacional de España está inspirada moi directamente na BBC, non sei de onde sacaron a idea de montar Radio 3 pero copiar do que está ben feito non ten que dar vergoña, e mais cando tantas veces copiamos o malo.
En troques de ter unha canle valeira, sen locutores no 80% ou 90% do tempo poderíamos cambiar para a Radio Galega 2 programas como Extrarradio, Aberto por reformas, A boca da noite, diario cultural ou mil ribeiras. Sen pechar a posibilidade de que puidera existir algun informativo.

Ainda quedaría moito espazo para engadir xente con ideas á RG, un pouco mais orientado ós ouvintes ‘tradicionais’ a RG1 e á xente menos vella a RG2. A radio non se escoita coma se ve a televisión, ter unha certa coherencia na programación ten certa importancia para capta a atención da audiencia. Tratandose dunha radio pública o importante non é só ter audiencia, pero si que o é criar contidos de calidade que lle aporten algo ó pais, e unha vez se fan os contidos procurar que cheguen ó maior numero de cidadáns posibles.

Esta proposta de reestructuración da programación pareceme sinxela, coido que aumentaría a audiencia da segunda canle e pode que mesmo da primeira e nonpenso que fora moi cara.

E estou a pensar nas dúas radios locais que eu tiven a sorte de escoitar en Vigo e na Coruña nas que non todo o mundo era bo, nin moito menos, pero si que hai xente interesante. Estou a pensar en Xosé Otero, de Radio ECCA en Vigo, unha enciclopedia humana da música maqueteira en Vigo desde hai 15 ou 20 anos e un locutor con moitísima experiencia, ou en Sak na Cuac FM, que desde hai menos tempo ven facendo un estupendo programa sobre música electrónica: e-music. Ó ghordo de Perfidia, tamén da Cuac FM coñecino antes de escoitar o seu programa, non sei se son obxectivo cando digo que parece bo, pero sei de quen concorda comigo. E supoño que no resto de cidades galegas pode haber mais xente polo estilo. E isto só nos que xa están nas ondas, se queremos atopar mais só teríamos que escoitar entre os podcasteiros galegos.
¿Con quen hai que falar? ¿A quen hai que convencer?
Xa estamos tardando moito.

rg2.jpg

Chuzame! A Facebook A Twitter

Concordo con SHS, desta volta a campaña electoral foi mais levadeira que outros anos.

Ainda que ben poderían pasar tres cousas:

1.- Vivo lonxe da cidade na que voto e non estiven moi exposto á influencia da propaganda.

2.- A campaña electoral permanente na que vivimos fixo que non percibira cando comezou a legalmente establecida.

3.- A saturación chegou ó seu límite e afortunadamente xa non recibo mensaxe políticas.

Ainda que acho que é unha combinación das tres cousas, penso que a primeira é a mais importante.

Pasoume este ano como me pasa co Celta, que de lonxe gústame mais. Gústame recibir mensaxes electorais igual que información do Celta, pouca e escollida, que non me estean todo o día a romper a cabeza.

oscatrofantasticos.jpg

Na Coruña puiden ver na televisión o debate dos candidatos de Vigo (só vin dez minutos), ver algunha imaxe de todos os que por alí pasaron (seguro que non os vin todos que estiveron por alí mais politicos estatais que nos últimos vinte anos).

Conclusión: cambiou o meu parecer sobre o voto dos emigrantes, vai ser mellor do que eu pensaba, mágoa que desta volta vaia ser a derradeira que vote en Vigo (alomenos en moito tempo)

¡E agardo que o resultado electoral non sexa tan desastroso para a cidade coma o do Celta na liga!

celta.jpg

Chuzame! A Facebook A Twitter

O 27 de febreiro de 2006, ás 20:23 adquirín o home inédito.
Preguntarédesvos como carallo é que anotei a hora. O día ainda, pero ¿a hora…?

o_home_recortado.jpg

Non a anotei, claro, descarguei a segunda edición dixital de o home inédito ese día e a esa hora, só tiven que miralo no arquivo que ainda conservo.

Non o lín, o PDF dame moita preguiza se é algo longo e teño unha impresora multifunción na casa á que nunca lle instalei cartuchos.

Pero non porque non me interesara algo. Por iso, despois de ver o marabilloso video promocional

[kml_flashembed movie="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-7057148771615157513" width="400" height="326" wmode="transparent" /]
e escoitar que Meixide estaba adicando exemplares no Cultur.gal, decidín mercarlle un o 12 de maio.

Rematei a lectura onte á noite e quedei encantado.

Gustáronme moito os seus diálogos, a historia (que por momentos mesmo me fixo botar algunha gargallada) e a mestura de linguas (curiosamente o que mais me custou entender non foron as partes escritas en portugués ou en inglés, que lin de corrido, foron as partes en coruño).

E nomeadamente gustoume o final, gústame o xeito no que remata e o momento xusto que escolle.

Descoñezo completamente o autor (como ben sinalou Meixide na súa adicatoria) por iso non sei até que punto o protagonista é un alter ego seu. Non sei se as coñas que el mesmo fai con iso son coñas ou algo mais. Entendo que a cercanía as persoaxes e os escearios, incluso á cidade de Nova York, as referencias culturais que emprega, mesmo ó futbol do que sei mais do que eu quixera, contribuiron ó desfrute da obra. Comigo o desexo de que me gustara cumpliuse.

adicatoria.jpg

Non son eu quen de facer crítica literaria, polo que non o vou pretender, pero si que é magoa que edicións a rotonda non ampliara mais o seu catálogo. Pareceume no seu día unha iniciativa estupenda, coma tantas outras saidas da mesma cabeza, igual que fai a xente de Rinoceronte editora permitindo a descarga de balde das súas obras en PDF. (E que foron os que reeditaron en papel este libro)
Descarguei Pericle o negro en PDF (tampouco o lein, ainda) e estiven a piques de mercalo tamén no cultur.gal, será a proxima se cadra. Hai que premiar a esta xente, por arriscar nun negocio coma este das letras e por confiar tanto nos seus clientes, porque dubido que os free riders mercaran a obra en calquera caso, e pode que mais de un merque a obra despois de comezar a lectura.

Chuzame! A Facebook A Twitter
Olark Livehelp