O lúns paseando polos cantóns, de volta do meu paso ó lado escuro, pasei polo centro On de Caixa Galicia e descubrín que hoxe había un recital de Lucía Aldao (é inevitabel que poña a ligazón á wikipedia
) e María Lado, como nunca as escoitara e oira falar moi ben da súa arte ao vivo decidín ir velas se podía.
Hoxe, coincidiu ademais a publicación na Regueifa do Berlin de María axudada por Fanny e Alexander, do que xa oira un pequeno avance hai uns días. Moi bo.
Con todo, non agardaba o que vin esta tarde.
Primeiro a parte do esceario. Hai que agradecer a Caixa Galicia que preste os seus locais para estes actos, porén aí remata todo. A pouca sensibilidade da presentadora, presentando o acto en castelán nun acto que se desenvolvíu integramente en galego foi unha anécdota sen importancia, porque moito pior foi o pouco cariño que se lle notou á organización cara ó evento.
Houbo unha manchea de problemas técnicos de todo tipo que estou case certo de que se terían solventado cun mínimo de preparación ou cun empregado da fundación na sala durante o acto. O que se anunciaba na súa web coma un mix de poesía-imaxe-música cumpliuse só en parte, durante o comezo, na parte que ocupou o poeta Suso Pensado, que por certo nos programas que imprimiran e eu collín na rúa non aparecía. Dame que a improvisación e os fallos deben apuntarse no debe do que organizou o evento, non dos artistas. Supoño que cando ven alguén 'importante' a dar unha conferencia hai alguén alí para que todo funcione e non teñen que andar os conferenciantes manexando todo.
O público, que enchía totalmente o local, e ainda había cadeiras postas a mais tiña unha media de idade que debía andar polos 50 anos e maioritariamente feminino, e debíamos sumar unhas 50 persoas incluindo poetas e musas.
Deixando a parte a distracción (innecesaria para min) dos aparellos que non foron coma debían, o recital, nomeadamente na parte final, foi impresionante. Disque foi atípico para o que adoita facer María, pero a min gustoume moito, igual que a parte de Lucía. A Suso Pensado notábaselle o menor costume de recitar en público polo que a súa posta en escea non estaba á altura das dúas compañeiras de espectáculo que tivo hoxe, sin que sexa falar mal del, porque elas están a un nível altísimo.
Quedei con gañas de mais, haberá que estar atento.
Fixen algunhas fotos, porén non quixen usar o flash (só unha vez) e a maioría non sairon ben. Disque hoxe saíu para aquí a miña cámara nova, para a próxima terei unha chea de fotos decentes que non saian borrosas.

A que saíu ben foi unha foto que saquei antes do acto, que non sei eu para que serve esta tapa...

Supoño que será de luxo, e igual por iso o baño estaba pechado con chave
chuzame -