Apocalipse do porco

Chegou o día 25 e, sen nada que ver co suposto espírito nacional galego fixo un esplendido sol. Tan gallego como el sol abrasador debeu pensar algún.

O día chegou tamén con curiosas imaxes coma estes gardas á porta das sucursais de certa entidade de aforros.

Ou postos no mercadiño onde atopar diversidade e calidade (moita diversidade e disque pouca calidade)

Achegámonos mourullo, ascarida e mais eu ó maría castaña onde agardaban xa fer e xornalistiña. E a non tardar moito apareceron tamén Modesto e Ifrit.

Estas son as derradeiras que quedaban en cinco minutos das bolachas que trouxo xorna. Fixeron case esquecer que este ano Snob non trouxo un brownie coma o do ano pasado.

De camiño cara a alameda atopamos a aluguer que repartiu as crachas que nos prometera e podedes ver na esquina.

E non, non digades que esta imaxe está escollida para ter un efecto subliminal

Xa xamiño do festigal non puiden resistir facerlle unha foto a este fan do depor que estaba en Compostela coma na súa casa. Ollade tamén os seu pes.

No campus sur Xantamos na pulpería pardo, proveedora oficial da Chuzarrascada desde o seu nacemento. Nós non somos blogogastrónomos, que nos conformamos con praceres sinxelos. Polbo, churrasco, criollos, callos, viño con gasosa,... eses clásicos nas dietas mais dixestivas.

Despois comezou a nosa pelegrinaxe polo festigal, e foi cando atopamos ó home do que falaba o outro día.

Só unha pista mais, ollade que man ten este home cos nenos...

Tiña que ser un político, e é o Vicepresidente da igualdade e o benestar (acaba de chamar Antón Losada que cambie algunha cousa, non hai problema, que eu non vou chamar á policía) Ollade que colega é da xente de Chuza! Como os fai desfrutar... Anxo Quintana! Con el chegou a felicidade á chuzarrascada!

E como algún xa vai collendo tamén compadreo ca clase política...

Pero as aptitudes políticas empezan por aprender a tratar os nenos. Lembrade que ben o fai Quintana. Algúns fan prácticas antes.

Para poder facelo así de ben despois.

Despois de este magno encontro seguimos o percorrido e estivemos entre outros sitios na Peneira, onde chegamos preguntando por Jénnifer Castrovello e insistiron en sacar unha foto connosco. Fíxome graza que nos denominaran staff de Chuza en troques de mafia do fedello (denominación mais extendida antes da chuzarrascada)

Visitamos GZNación onde nos recibiu o seu director Marcos, escoitando con paciencia como trolleabamos sobre o redeseño do xornal. Igual foi por iso que non repartiu camisetas e non porque se esgotaran como dixo.

E non tivo problema en deixar que Berto fixera o parvo cun micro que por alí había.

Acertou o que dixo que aquilo semellaba un Second Life do Chuza, paseando por entre moitas das fontes habituais das novas a pe e atopando unha chea de chuceiros polas esquinas.

Na carpa da Agnix do software libre estaba a futura estrela do blogomillo, Darío que é fillo de alguén do blogomillo, do pai de Darío (chegará o día, Goretoxo). Aquí tamén se trolleou a eito.

Cando rematamos Antes de comezar o percorrido, e despois de sacar as fotos co Chuceiro Quin, fomos alí ó lado a xogar cos globos de helio, se tardara menos en subir o video ó You Tube poderíades ver e ollar as parvadas que fixemos (non teñen desperdicio, xa veredes algún video outro día)

Non nos decatamos ó primeiro, pero xusto ó lado de onde estabamos a facer nós o parvo estaba unha xente moi seria falando do estado do Estado (ou algo así) non lles fixemos moito caso, só algunhas fotos.

E pouco mais fixen eu por alí, despois do percorrido voltamos á Pulpería Porta a dar conta do LK e a xantar algo mais (os mais criollos, eu empanada) Alí apareceron besbellinha e lourixe que contaron que estiveran con torredebabel (eu quedei sen vela, mágoa)

E pouco despois marchei para a miña casa. Até o ano que ven, seica.

Cando teña tempo editarei isto e porei o monte de ligazóns que ten que lle faltan (Listo.)