Como xa comentara o venres, hoxe fun renovar o que os portugueses chamaban en tempos bilhete de identidade e eu vin chamar, tamén hai tempo, deinidí (por escrito, non é coña).
Tiña algo de medo de que me penalizaran por ter o DNI caducado xa hai 30 meses, porén o prezo foi o mesmo que para o resto: 6,70€.
Para poder facer a renovación axiña e non perder a mañá de traballo fun á comisaria de Lonzas ás 6:45 (que abre ás 8:00 e foron moi, moi puntuais) xa estaba avisado de que había unha morea de xente e era mellor ir cedo. E cando cheguei non pensedes que fun o primeiro, tiña 10 persoas diante!
Ás oito abriuse a porta e un simpático funcionario repartiu os números. Os primeiros entraron sen número porque os atendían xa directamente, e como había algún que estaba só de acompañante (que bonita é a amizade!) a min déronme o número 4.
Ainda houbo tempo para que unha señora obesa e con muleta pasara diante do resto sen coller número nin agardar co resto. Eu non dixen nada, nin sequera o pensei pero ó do meu lado comentou 'para la próxima voy a forrarme de donuts y así ya no tengo que madrugar'. Confeso que si que pensei que a señoriña era unha maleducada (porque o era) e que merecía ser torturada (por colarse) pero calei e mesmo lle ofrecín o meu asento. Vaaale, ofrecinlle o asento antes de saber que pasaría diante do resto, senon ía ofrecerlle o asento polo carallo!
Non esquezo que o outro día comentouse o do certificado de empadroamento. Pensades que os amabeis funcionarios do Ministerio do Interior poden arriscarse a mandar para casa a alguén, despois de dúas horas de espera (parte dela baixo unha lene choiva) por non levar unha merda de papel que eles mesmos poden consultar informáticamente?
A resposta, para todo aquel que teña certa experiencia ca Administración é evidente: ___
Pois non, non mandan á casa á xente por non ter o tal certificado.
Non sei se é debido ó seu natural bondadoso ou ó medo de que xurdan moreas de alporizados (e indocumentados) cidadáns organizados para atacar as comisarias por todo o Estado. O caso é que os que non levabamos o certificado (eu levaba a carta que me enviou a oficina do censo electoral para xustificar o meu novo enderezo, pero non lles valía para nada) fixérononos asinar unha declaración afirmando estar empadroados na nosa casa e autorizandolles a consultar os rexistros pertinentes para confirmalo. Conclusión: NON era preciso o certificado, só estar empadroado. Non me podo fiar de vós, e pensando na profesión de algún... 
Unha vez chegado a miña quenda a cousa foi rápida e tras cinco ou dez minutos confirmando os meus dados, cambiando o enderezo, asinando e dixitalizando foto, sinatura e pegadas dixitais só tiven que agardar outros 5 ou 10 minutos e entregaronme o meu novo DNI-E
Despois, xa co DNI no peto fun coller cartos para pagar o meu coche, ingresando en efectivo para gañar un día que o final non vou gañar.
Agora mesmo teño toda a documentación lista e o coche pago ó 100%, taxas do concello de Turquía incluidas (alomenos os cartos xa sairon da miña conta da caixa de aforros) pero disque o coche non o vou ter até o mércores.
chuzame -
