Apocalipse do porco

É sabido que nesta casa somos fans de Belén Regueira (fagan a proba e poñan Belen Regueira no google), coido que é arestora a mellor presentadora da CRTVG. Por ese motivo e non outro hoxe estiven vendo o programa .

Conste que tiña esquecido o asunto e lembreino via un chío de Modesto no twitter.

Sabía mais ou menos que era un destes programas nos que falan os nenos, mais non lera enteira a noticia en chuza (que xa é pouco ler pensando que ademais voteina) polo que sorprendeume cando apareceu Suárez Canal. Nunca lle vira o dente que lle falta, debe ser porque nunca o vira sorrir Ainda que estivo moi ‘institucional’ e totalmente ‘político’ podería ir pior, Fernanda Tabarés (que é esta e non esta) pareceume que daba unha imaxe algo frívola (enténdase pija), ainda que debo dicir que foi unha sensación que eu saquei, non sei de onde. Isi na súa liña de sempre, hai a quen lle parece marabilloso e hai quen o odia (eu son dos que está do seu lado).

O programa pareceume ben para ser unha primeira emisión e supoño que irán retocando detalles. Impresionante a espontaneidade dos nenos cando tiñan a cámara a tiro para facer xestos e saudar.

E a miña primeira impresión non estivo mediatizada pola identidade da directora do programa (que descoñecía cando o vin), unha das rapazas mais riquiñas do blogomillo: María Yañez.

Só unha pregunta/suxestión:

É preciso manter ese peiteado de Belén Regueira?

Emocionante.

Coido que este é o termo que mellor define moitas das sensacións de onte no Palexco.

Comezando ca presentación de Xurxo Souto, co seu estilo de sempre (calquera que o escoitara falar xa sabe coma é) que servíu para meter a xente en situación. Ainda que non era moi preciso. Así como saíu Pablo Díaz a xente conectou e seguiu moi forte ca intensidade de Chámalle Xis. Podedes ver un anaco da súa actuación, cortesía de Martin Pawley.

[kml_flashembed movie="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=837324" width="400" height="327"/]

Non vou relacionar o resto dos que actuaron, porque podedes atopalos todos con anacos de video na crónica que fixo Pawley. É un interesante exercicio comparar as gravacións que subíu Pawley coas que enviaran ao concurso e podedes atopar na páxina de A Coruña Son. Así poderedes ver a pegada do traballo feito con Santiago Auseron.

Moitos deles non eran novatos ante o público e notábaselles ben, pero comezaba dicindo que o concerto foi emocionante e non falo en sentido figurado. A boa relación entre os participantes do obradoiro, entre eles mais tamén coa organización e os músicos que lles acompañaban no concerto trasmitíase cara o público.

O tema do que non subíu imaxes Pawley foi o que interpretou Juan Perro que para esta ocasión traduciu ao galego la misteriosa. Eu lembrei nese momento a canción que Pimpinela gravara por encarga (non sei se lembro ben que de Perez Varela) cun retrouso en galego. Os dous conceptos están tan alonxados coma o día e a noite.

Despois do concerto houbo un momento pinchos, (demostrando que A Coruña Son foi en realidade un evento cultureta ) e estiven falando un breve momento con Santiago Auserón. A sensación que saquei foi que realmente disfrutou da semana de traballo na Coruña e daba unha impresión de sinceridade cando falaba do gran presente (e futuro) da música galega.

Confesar para rematar que quedei engaiolado de Santiago Auserón, tiven a mesma sensación que outras veces que atopara persoas que son brillantes no seu campo e ao tempo cheos de carisma. Por se iso non abondara, lembrábase de min do mércores e mesmo chamoume Ghanito! Que mais podía pedir para acabar de seducirme?

Se queredes ver mais do concerto, probablemente a semana que ven estea xa subido na páxina de A Coruña Son o video do concerto e das sesións de tarde do obradoiro.

Parabéns ao Concello polo seu acerto coa iniciativa e agardo que poida consolidarse coa celebración de sucesivas edicións.

Para rematar unha pequena nota negativa persoal: a cámara non quedara sen batería, estaba estropeada . A miña única foto da noite fíxoa Alfredo e saio xunto a Santiago Auserón, ainda non a teño así que non vou precisar apagar a miña cara porque non vai ser publicada

Onte tiven o inmenso pracer de asistir a unha sesión do programa do obradorio A Coruña Son ’08. E non estou facendo alusión ós praceres dos que onte falaban en Chuza relacionados con outro Obradoiro mais popular.

Digo que foi un inmenso pracer por varios motivos.

En primeiro lugar porque aquilo estaba cheo de coñecidos. Ademais da xente de algarada (a empresa que está detrás de toda a idea) que fai parte (importante) do blogomillo, onte estaban tamén Noel Feáns dando a conferencia, Pawley a presentalo e no publico comigo mourullo (que estivo moi comedido e non falou no coloquio )

En segundo lugar a conferencia foi extraordinaria. Moi amena, cun ritmo estupendo, gran coñecemento da materia e o suficientemente prática para dar unhas pistas que calquera interesado poida seguir por si mesmo despois na rede. O coloquio foi tamén moi agradabel, por sorte comezou o director do obradoiro e centrouno en temas interesantes antes de que xente coma min empezaramos a dicir tonterías pretendidamente graciosas.

En terceiro lugar porque houbo unhas estupendas cañas con Leco, Goretoxo, Pawley e Noel.

E para o final deixo o detalle mitómano: o director do obradoiro como a maioría xa saberedes é Santiago Auserón. Un ghicho culto, moi curioso (preguntando sobre as cousas das que coñecía menos), moi agradábel e acesíbel. Recoñezo que pese ao ben que oira falar del por coñecidos agardaba que fora algo mais distante, ainda que supoño que o entorno facilitaba ainda mais que estivera relaxado.

Para os que estean interesados teñen varias opcións:

Mañá remata o obradoiro cun concerto dos autores participantes a partires das 19:00 no Palexco.

Todas as conferencias e coloquios van estar pendurados na rede na web de A Coruña Son ’08 co que poderedes escoitar as que perdichedes. No caso da que vin eu, recoméndolla a calquera que estea pensando en gravar na casa. Seguro que levades algunha sorpresa, coma cando fala do material que emprega Projecto Mourente para gravar as suas cancións. Así tamén poderedes concordar comigo (ou non ) sobre a bondade da conferencia.

E naturalmente tamén tedes as cancións na páxina, o nível é moi bo. E non só o digo eu, disque Santiago Auseron quedou gratamente sorprendido polo nível dos músicos.

Igual vos sorprende que non poña fotos de onte…

Levei a cámara pero con todas as baterías descarregadas! Menudo tecnosexual de merda!

(Ollo ás ligazóns que sigas porque teñen spoilers a mancheas)

Esta semana santa case non estiven conectado á rede porque pasei o tempo aproveitando a xenerosidade de Zeke que tivo o bo detalle de deixarme a Civil War de Marvel.

Brevemente, para o que non teña nin idea do que lle estou a falar Civil War é un crossover, unha trama narrada en dúas ou mais series ao tempo, sendo recomendabel ler todas (ou cantas mais series mellor se son moitas) para ter todos os detalles da trama.

Sorprendeume gratamente. Supoño que foi porque a referencia que tiña era a Crise en Terras infinitas da que non gostei moito cando a lin hai uns meses. Cústame desfrutar series con demasiadas persoaxes, nomeadamente se carezo dun coñecemento previo deles. Non pensara antes de ler a serie en comparala con Watchmen, da que si que gostei moito, polo que as miñas expectativas non estragaron a lectura.

Neste caso a clave penso que estivo na calidade de moitos dos guionistas implicados e no meu caso concreto no coñecemento de moitas das persoaxes e prácticamente todas as importantes na trama [ainda que siga lonxe da sabedoría de outros e ninguén poida considerarme un marvel zombie ]

Encantoume ir chegando ós poucos ó seguinte movemento da historia, vendo todo de preto, enfocando as cenas en poucas persoaxes cada unha (agás certos momentos clave claro). No meu caso a serie cumpriu o obxectivo de interesarme mais por varias das series afectadas.

O pior, coñecer antes os dous detalles mais impredecibles da trama. Non vou falar deles ainda que moitos xa saberedes do que estou a falar.

Recomendo a Civil War, nomeadamente se tedes algún amigo que a poida prestar. Mercala? Non botei contas, pero había moito comic book de dios que pagar para ter toda. Se queredes botar unha ollada (só os 7 números da miniserie central) igual atopades algo aquí, ainda que na banda debuxada, onde estea o papel…

O sistema capitalista é marabilloso.

Mentras as empresas medran e dan beneficios todo son alegrías e petición de rebaixa nos tributos sobre as plusvalías. Como pretende o Estado privar ós cidadáns/investidores privados do seu xusto beneficio polo risco soportado?

A mais risco mais beneficio. Ou alomenos iso foi o que nos contaran.

Os dividendos e os aumentos de valor son a xusta recompensa por poñer os seus cartos no mercado e así favorecer que a economía medre. A intervención estatal e o aumento de impostos son freos ó desenvolvemento dos mercados. Uns mercados que no seu estado natural son criadores de riqueza.

AMÉN!

amen?????

Entón como carallo pode ser que estean todos de acordo agora que a FED entra ‘a saco’ para apoiar ó banco Bear Stearns?

A desculpa é lóxica, cae de caixón: non poden deixar que o 5º banco de investimento vaia para o carallo porque poden ir todos detrás. Se o sistema abanea non hai que perder tempo en apoialo, sen deixar que o medo poida espallarse entre os investidores.

Se isto é indubidable e todos concordamos entón o que non pode ser correcto é que os beneficios son para os investidores. Porque, u-lo risco se as grandes empresas van ter sempre apoio do Estado para non quebrar?

Non poden pretender o de sempre: socializar perdas e privatizar beneficios. Se gaño, gaño eu e se perdo, perdemos todos.

Pode que isto resulte pouco interesante para moitos dos que se achegan por esta casa, mais é un erro. Igual que o fan agora descaradamente nos EUA o fixeron aquí con RUMASA ou co BANESTO. Expropiación e intervención estatal respectivamente, saneamento das dúas e pelotazo para os que as adquirirón. Moito mais grave no caso de RUMASA se facemos caso dos que falan de comisións multimillonarias e concesións a amiguetes.

Mexan por nós, meus amigos.

E si, eu vin a carreira de Fernando Alonso e sei que o Real Madrid perdeu e o Barça achégase, porén mais lle valía á xente que só le o Marca preocuparse un chisco das cousas que de verdade lle afectan na súa vida, nomeadamente ó peto.

E non pensedes que a economía dos EUA non ten nada que ver con nós, onde pensades que está por poñer un exemplo o modelo da crecente ‘mobilidade do mercado laboral’? Fermoso eufemismo para falar da precariedade laboral (nai ademais do mileurismo).

Para os que pensen que estou a atacar o sistema capitalista: nin sequera estiven perto de facelo. O único que pedín, polo de agora, é que as normas sexan as mesmas para todos e que non favorezan sempre aos mesmos.

Iso chámase xustiza social, igualdade ou o que vostedes queiran. É moito pedir?

Perdeuse a anotación anterior por algún fallo na Blogaliza. Para que vexades que non arrenego nin das miñas piores ocorrencias recupéro o seu contido e reconstrúo a entrada. Ademais de mala, dobre.

Vale, vale, en realidade estou de ferias no Grove e o chiste é malo de carallo pero non digades que non podería ser o título dun fabuloso K7 de gasolineira. Un grupo de rapazas admiradoras de Madonna e facendo revival ochenteiro.

Isto é só para que saibades que sigo vivo e se cadra cóntovos outro día o que ando facendo por aquí, desconectado do mundo.

[A capa do seu disco foi realizada en dous minutos collendo a primeira imaxe da pescuda "the pherias" no google images (e o comic sans está empregado deliberadamente) ]

O que xa é para nota é o de recuperar os tres comentarios que tiña a entrada, non vos queixaredes.

Hai algún fallo que non permite acceder a esta entrada por separado nin facer comentarios. Tentarei que estea resolto o antes que poida.

(Conste que se non tivera comentarios non recuperaría a miña parvada)