Apocalipse do porco

Despois de todos os engadidos que fixen falando da lei e a poesía ainda hei de facer un engadido mais, despois de todo o escrito. Mais neste caso non serei eu o que fale, senon o chuceiro postscriptum, que tivo o bo detalle de chegar a conclusións diversas das miñas aproveitando que sabe mais ca min do que fala (non coma min que son un falabarato algo ousado) e que se informou mais do que me informara eu antes de falar.

Reproduzo os comentarios que deixou na miña entrada anterior:

Evidentemente, as instâncias administrativas ou judiciais pouco tenhem a dizer sobre os valores poéticos dum texto, onde reina a "discrecionalidade técnica" do júri literário. Cousa diferente som os "elementos regulados" do procedimento ao qual livremente se submetem os aspirantes. Aqui começamos a falar de direito. De poesia prometo que nom direi nem mu.

Respeito aos aspectos jurídicos, para entender este caso o decisivo é o elemento do anonimato. Leio por aí que se lhe está a dar voltas ao conceito de obra na LPI ou às normas técnicas ISO que regulam a ediçom (ISBN e ISSN), mas parece-me umha abordagem errada do problema.

O requisito do anonimato, que vinha exigido nas "bases" ao requirir a apresentaçom da obra "baixo plica", aparece quebrado neste caso pola apariçom prévia dos poemas (ou de boa parte deles, com mínimas variaçons)num blog de acesso público assinado por Eduardo Estévez. Nom acho necessario entrar em debates bizantinos sobre o que seja um blog em termos editoriais. O evidente é que esse blog permitia a leitura dos poemas e a atribuiçom  da sua autoria a Eduardo Estévez, o que é um elemento diferenciador a respeito dos outros aspirantes, incompatível com um procedimento de natureza competitiva baseado no anonimato (v.gr. as provas escritas dumha oposiçom).

Até aqui concordo com a decisom do júri. O que nom me pareceu acertada foi a proclamaçom de Xavier Lama como vencedor do prémio, porque os méritos poéticos da sua obra nom "melhoram" por causa dos erros ou vícios procedimentais de Estévez. Acho que a soluçom correcta (em termos jurídicos, insisto) seria declarar deserto o primeiro prémio.  Ceteris paribus.

Esquecia-me dizer antes que a análise jurídica do caso exige assumir que os poetas se regem polas mesmas normas que o resto dos mortais. A opiniom contrária tem advogados defensores tam ilustres como Cícero, no seu célebre discurso forense Pro Archia Poeta, tam traduzido nas aulas de latim.

Certamente, de poesía non dixo nen mú, non vaia ser que alguén pense que é unha vaca.

chúzame

Xa temos o armario eléctrico enchufado á corrente e facendo ruido. Agora é cuestión de tempo que empece a botar frio para fora ó abrilo.

Mañá xa poderei comer e beber cousas frías!

Falta chamar un carpinteiro para que nos enganche as portas de fora coas de dentro, así que non sabemos canto vai custar finalmente.

E aproveito para desculparme coa xente da LNB noroeste, que onte non puiden subir á Zapateira (despois de tanto avisar que ía) por temas familiares de última hora. As prioridades están moi claras, mais non quita que me amole non subir xogar.

Agora vou pagar á tenda e de paso mercar algo no metadona para meterlle dentro.

chúzame

Xa chegou á miña caixa de correo a invitación para ir o martes ás 20.30 á DOMUS ó pase para blogueiros dos dinosauros 3D.

Supoño que os que teñades un blogue e poidades achegarvos Á Coruña o martes ainda estades a tempo de anotarvos aquí e recibiredes unha invitación por correo semellante (non igual ) á da imaxe.

E saiban que é case seguro que o martes estea aló a Señora Colombo.

chúzame

Que hai menos poético que un recurso administrativo?
Pode que os xuristas digan que pode haber poesía na linguaxe xurídico administrativa, e non vou ser eu quen o negue, porén concordaredes comigo en que é algo raro que os poetas metan ás leis polo medio.

Todo isto ven a conto da última polémica da literatura galega, porque teremos unha lingua de segunda coma dicía Steiner (antes de desculparse) mais temos unhas polémicas de primeira.

Simplificando moito:
- Eduardo Estévez gañou o premio de poesía M. González Garcés
- O finalista, Xabier Lama impugnou o premio alegando que a obra fora publicada previamente, incumplindo as bases do concurso.
- Eduardo Estevez abrira no seu día un blogue no que reflectía o proceso de criación do poemario que finalmente presentou ó concurso.
- O xurado deulle a razón a Xabier Lama, novo gañador.

Se queredes enterarvos de todo podedes atopalo no levantador de minas, que ademais engade unha chea de ligazóns mais.

A miña opinión, como non entendo nada de poesía, é tan prosaica coma a dun licenciado en Dereito enferruxado:

Se somos legalistas impugnando e miramos as leis ó pe da letra, temos que facelo así até o final.

A obra fora publicada?

- Parte do seu contido era público, mais non fora editado stricto sensu.

- A obra completa non era coñecida e ademais non fora en ningún caso, nin baixo ningún formato editada.

Se queremos ser estrictos deberíamos ser estrictos até o final. Non entendo como poden valorar unha impugnación (que non deixa de ser parte dun proceso administrativo) alguén que non ten coñecemento ningún de Dereito. Debería haber unha formación básica na primaria ou mellor na secundaria sobre dereitos, ainda que só fora coma uns 'primeiros auxilios', para decatarnos cando a situación nos supera e precisamos consello dun experto: eu se me corto barbeándome cúrome só, mais se corto un dedo vou a urxencias.

Conclusión:

Os avogados non deberían escribir poemas se non saben, e os poetas non deberían meterse en pleitos se non queren perder o seu espirito elevado.

Non podo evitar facer o xogo de palabras e preguntarme se finalmente alguén fará Xustiza poética.

Engadido:

Leo nos comentarios do Levantador que había un asesor xurídico da Deputación na reunión do Xuri para decidir sobre a impugnación. Pois que tranquilidade me da pensar que a Deputación está tan ben asesorada...

Engadido 2:

Neste texto de folerpa hai unha análise xurídica de verdade (non coma a miña )

chúzame

Atopo en Chuza unha nova abraiante que non coñecía: GADIS patrocinará este ano a LNB!

Se Vieiros agasallou ós palanadores con camisolas e chuvasqueiros... con que nos pensan sorprender para xogar a billarda coma galegos?

Para os que non seades de sair á rua e coller o palán podedes probar na casa con LNB Live 08

Este abraiante deseño, coma tantos outros, é obra da mente pensante de Maceirax

Lembrade, o domingo á tarde na zapateira comeza unha nova oportunidade, xunta catro amigos mais e non a deixes pasar.

chúzame

A escasa actividade con todo o que non teña que ver cun traballo do que nunca falo e unha familia da que non me deixan contar moito, fai que este blogue caia a uns niveis de publicación mínimos.

Porén non pensedes que eu non sigo aquí, estou aquí detrás, lendo os blogues que podo e desfrutando da moruncha.

Entre as cousas das que debería falar e non falo está a primeira xornada da liga da LNB noroeste este Domingo ás 17 na Zapateira ou do pase para blogueiros que van facer na Domus o vindeiro martes.

Pretendo estar nos dous sitios (na Domus se me convidan, que ainda non respostaron ) así que xa terei algo para vos contar.

Da crise económica xa moito se falou por aí, non vou achegar eu nada novo sobre os irmáns Lema, que afundiron o negocio da familia despois de non sei cantas xeracións. (Non sei como non apagaron xa esta páxina) Tampouco da revolucionaria socialización nos EUA, xa falara en ocasións anteriores do de socializar as perdas.

Unha pregunta: que é o porno para todos os públicos?

E para rematar: mañá traen o armario novo para a cociña, e disque este si que está frio dentro cando o enchufas á corrente.

chúzame