Apocalipse do porco

Sendo de Vigo haberá quen diga que son parcial opinando sobre a capitalidade na provincia de Pontevedra. Porén eu acho que ninguén é nunca totalmente obxectivo.

Na miña opinión a situación da capital de provincia ten que servir aos intereses dos cidadáns e por iso, o mais lóxico é que estea na cidade con mais habitantes da provincia. Isto é así (se non me falla a memoria) en corenta e oito casos de cincuenta en toda España. Só é mais pequena a capital de provincia en Cádiz con 128.554 habitantes fronte a Jerez de la Frontera con 202.687 e na provincia de Pontevedra con 80.202 habitantes fronte a Vigo con 294.772.*

Pode verse que ainda que no caso de Cádiz a poboación e menor (un 63% da poboación que ten Jerez) , a desproporción non é tan evidente coma no caso de Pontevedra (un 27% da poboación que ten Vigo). Dos 946.884 habitantes da provincia de Pontevedra, o 31% vive en Vigo e o 8% en Pontevedra.

Cal é a ubicación mais lóxica para a capital da provincia desde un punto de vista económico? E onde estarán os servizos provinciais mais perto dos cidadáns?

E hai un feito que non é cuantificable, xa entra no intuitivo e no opinable. Na miña opinión, se Vigo fora capital de provincia, moitas mais delegacións de empresas para Galicia ou para o Noroeste de España estarían en Vigo e non na Coruña ou en Oviedo. Isto sería beneficioso para a provincia, mais é un feito do que non podo ter probas, é unha teoría miña.

O tema da capitalidade en Vigo, desde que morreu Leri está esquecido, é abraiante que sexan os pontevedreses, cando ven que, (aplicando á lóxica) se crean delegacións perto do cidadán, os que saquen o tema. Terán o apoio económico na sombra de AUDASA?

Voltando ao tema do número de votantes, supoño que os vigueses apoiarían nas urnas o cambio de capitalidade, os pontevedreses votarían en contra e pode que os concellos limítrofes de cada un secunden as respectivas apostas. Para o resto de habitantes supoño que habería división de opinións apoiando algo mais o cambio no sur e o status quo no norte.

De verdade queren as forzas vivas pontevedresas sacalas a ver quen a ten mais longa?

Esta foto é o que  significaba para min cando vivía en Vigo a capitalidade en Pontevedra, coller a autoestrada para facer xestións.

Agardo impaciente polos argumentos razoados dos pontevedreses que lean nesta entrada.

*Todos os datos de poboación son do ano 2007 e están collidas do anuario socioeconómico de España do servicio de estudios de «la Caixa».

Copio e colo o comunicado que o inimitabel Xermán fai chegar á miña caixa de correo:

A Gran Muiñada da LNB fai saltar todos os medidores radioactivos e convertirá iste domingo 31 de Maio Compostela no pequeno Pyongyang galaiko pola espectacular condensación de protóns e electróns Billardeiros que farán frever a pista de terra do Campo de futbol de Conxo. Unha vez máis o fotógrafo experimental galego Nachok pon cara a iste perigosísmo ensaio nuclear en chan galego que fará saltar todas as alarmas no mundo occidental….LNB, menos mal que nos queda Pyongyang!!

Iste domingo 31 de Maio tod@s a Conxo acender o tractor estartelado da LNB para encher de zurro , purín e billardas o país enteiro!!

LIGA NACIONAL DE BILLARDA

PLAY-OFF NACIONAL_09

finais pola mañan:

11:30 h >> feminina

12:30 h >> equipos

XANTAR ABERTO: 12 EUROS

finais polo serán:

16:30 h >> varados

17:30 h >> individual absoluta

DOMINGO 31 DE MAIO
COMPLEXO DEPORTIVO DE CONXO
[campo de futbol de terra]
- COMPOSTELA-

Onte vin un anaco de mujeres y hombres y viceversa (mesmo o título é lixeirísimamente HOYGAN con esa reiteración de conxuncións).
Podería ter sido calquera outro reality show, porén coincidíu un onde a beleza formal vai da man da ausencia de contido intelectual nos protagonistas. As persoas que participan no programa teñen unha apariencia física impecable, e reflicten o ideal de moitos dos espectadores do programa. Rapaces que medran diante do televisor e aos que lles damos coma referencia do éxito social xente que non fai outra cousa que ir de festa en festa, pasando polo plató e rematando na cama nunha endogámica propagación sexual da popularidade baseada únicamente nas aparicións televisivas.

Non é doado acadar que estes rapaces manteñan un discurso medianamente complicado, porque as súas referencias saen da mesma televisión que os populariza. Son xunto cos deportistas os conformadores do olimpo en España. Ós deportistas polo menos hai que recoñecerlles o esforzo que supón chegar a destacar no seu deporte, pero os ‘famosos’ non teñen outra profesión que os leve á popularidade.

Xa é ben malo que esta xente teña tanto espazo na televisión, un espazo que nós mesmos reservamos para eles co premio da nosa atención. O pior é que ademais de ser o espello no que se ve gran parte da xuventude, é a imaxe que da xuventude temos os que xa empezamos a alonxarnos dos tuenti.

Hoxe, viña coa idea de escribir xa isto, e polo camiño atopeime coas cousas de Anllo e os seus compañeiros de facultade. Universitarios, da mesma idade ou algo menos que os que saen en mujeres y hombres y viceversa que teñen outra visión da vida. E penso tamén en Esteban, Eva, Lara, fer, Serenela, a miña sobriña Marta. Xente entre dezaseis e vinte e poucos coa cabeza chea de cousas parecidas ás que tiñamos na miña xeración. Que malo é xeralizar, pensar que o que sae na televisión reflicte toda a realidade tal cual é. E sabendo o pouco tempo teñen na pantalla a xente de verdade e os proxectos interesantes tiña que decatarme de que ainda queda xente nova sen deixarse aparvar de todo pola televisión.

Con todo manteño a miña idea de que os espectadores somos bastante parvos e a maioría dos programadores de televisión algo mamalóns.

Facendo o mesmo que os programadores televisivos, agardo subir a miña audiencia (ainda que eu pretendo demostrar que ter boa aparencia física non exclue coidar o que vai dentro da cabeza, e que as ideas non teñen por que ser aburridas) con esta foto collida aquí. E que fai parte dun traballo académico de Sofía Borra Torres, Elena Domínguez Barcia, Katia Blanco Díaz, Cristina Márquez Albés e Héctor Anllo Yebra, estudantes todos eles de 1º de Publicidade e Relacións Públicas na Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación da Universidade de Vigo, Campus de Pontevedra.

Parabéns polo traballo, rapaces. Desfrutade da boa apariencia mentras dure e coidade a cabeciña que esa ha durar ainda mais.

(Esta imaxe ten todos os dereitos reservados polos seus autores)

Esta curta de Rafael de los Arcos ven de gañar o premio do público no festival de Cans

Uruguay 2030

Agardo que desfrutedes dela tanto coma fixen eu

Parabéns polo premio.

Xa hai un nome entre os convidados de este ano en Viñetas: Scott McCloud.

Para os afeccionados á BD é o autor de Understanding Comics e Making Comics (tamén de reinventing comics) para os algo mais afeccionados e o autor de Zot! Recentemente reeditado (a segunda etapa) por Astiberri en España.

As primeiras son ensaios sobre a BD feitos en BD, e Zot! é unha obra de superheroes.

Ainda os que non leades moita BD (ou ningunha) pode que lerades unha obra de Scott McCloud, do estilo das súas obras teoricas: el é o autor de esta obra

Haberá que achegarse a viñetas este ano e pedirlle un autorretrato

Por se serve de algo dígolles a marca de leite que consumo eu: FEIRACO.

Pode que a algún lle resulte coñecida, é unha emnpresa do país. Venden só leite do país e pagan un prezo xusto aos productores.
Se tes problemas para chegar a fin de mes é normal que reduzan gastos, por iso o meu consello é que fales menos polo móbil e merque leite algo mais caro, é mellor para a economía do teu entorno e redundará en menor gasto estatal en subsidios que indirectamente tamén pagarás ti. Non vou dicir que sexa de mais calidade porque non o sei, pero mira que se ademais é mellor para a túa saude…

Este exemplo que poño non é mais que unha das caras podres da globalización. O primeiro mundo subsidia a venda do excedente no terceiro mundo facendo un dumping brutal que abafa aos productores e os forza a migrar cara ás cidades para converterse en man de obra barata en piores condicións laborais das que tiñan antes da intervención do primeiro mundo.
O que cambia neste caso, é que aquí facemos o papel de terceiro mundo, e tendo o poder coma consumidores de evitalo é unha mágoa non facelo.

Igual non era mala idea ler as etiquetas das cousas que mercamos, levaríamos moitas sorpresas desagradabeis.