Apocalipse do porco

Non estou a dicir parvadas, refírome ao programa redes de la2, o de Eduard Punset. De agora en diante podese ver xa on line en vimeo.

Cando comezou a súa andaina hai xa 12 tempadas alguén en TVE pensou que o título podía levar ó erro de pensar que falarían de mariñeiros e peixes, este dado anecdótico é unha pequena mostra do adiantado que este programa foi sempre.

Premios nobeis e moitos outros científicos de primeiro nível son entrevistados en redes.

Ademais nesta tempada o formato acúrtase até os 30 minutos, un tamaño mais que aceptabel para poder ver na rede, pequenas pílulas para estar ao día e ainda mais.

Se a calidade ten que emitirse mais tarde da 1 porque non ten audiencia agora é a oportunidade de que atope esa longa ringleira de interesados. Se de verdade existen, claro

Vía: http://chuza.org/historia/a-12-temporada-de-redes-en-vimeo/

Nunca mencionara aquí que, entre outras doenzas, padezo vitiligo.

Até o de agora non sabía que houbera unha cura certa contra o vitiligo, ainda que en Cuba disque había un remedio, e mesmo tentei curalo hai anos. Un remedio que incluía estar exposto baixo unha lámpada de raios infravermellos.

As miñas lembranzas da serie expediente X van sempre unidas a estar nun piso de aluguer no que vivín cando estaba na universidade vendo os episodios baixo aquela lámpada.

Non funcionou e sigo tendo a enfermidade, ainda que coma son branquiño de el e non tomo moito o sol non se nota moito que a teño. Nomeadamente porque non teño case lesións na cara, agás unhas pequeniñas ó redor da boca. As mais visibeis que teño están nas mans.

Pois agora mesmo atopei en Vieiros que criaron en Venezuela un fármaco cunha efectividade do 100% no tratamento do vitiligo.

Igual desta vez curo o vitiligo e todo.

Hoxe chega á miña caixa de correo o seguinte texto:

Mañá martes 4 de setembro ás 19:30 o director dos Museos Científicos
Coruñeses, Ramón Núñez Centella, impartirá unha charla na FNAC da
Coruña (na Praza de Lugo) para presentar o seu libro «Esta es mi
gente. Inventos y anécdotas de 46 mentes prodigiosas», publicado pola
editorial de divulgación científica Le Pourquoi-Pas
(http://www.lepourquoipas.es). Ao final do acto, o autor asinará
exemplares da súa obra, unha compilación de artigos que revisa a
historia da ciencia a través das traxectorias de corenta e seis
grandes figuras, desde Pitágoras até Severo Ochoa.

+ Se teño tempo irei.

+ É mais que probabel que lle merque o libro. (ainda que só lin ainda unhas poucas follas da breve historia de case todo de Bill Bryson que atopara aquí, e recomendarame despois o que hoxe mandou este correo)

+ Non é tan probabel que faga o troll.

Verémonos alí?

Vin onte The Prestige, a película traducida en España como El truco final. Unha de ilusionistas de época.

Para pasar a tarde pode valer, pero é unha peli trampona de carallo.

Non vou contar nada para non escarallar o final a quen non a vira, ainda así, unha parte do final intúese durante todo o filme.

Só direi que é desas películas que fan unha chea de flashbacks cando está a rematar para deixar ver todo o que sacan da manga e ti non puideches ver. O que se chama unha peli trampona, vaia. Os que viran O sexto sentido non lles teño que explicar que tipo de filme é.

Do mellor da película, ver a David Bowie facendo de señor maior (cos 60 anos que fixo o mes pasado xa lle vai tocando). Concretamente interpretando a Nicola Tesla

A primeira vez que oín falar deste home foi en relación ca banda Tesla que o reivindicaba como inventor da radio.

A súa época foi un momento de grandes avances, moitos relacionados ca electricidade, como os seus e os do Edison, co que colaborou. Aquí tendes unha lista das patentes de Tesla. A persoaxe non é a primeira vez que aparece na cultura de masas neste filme, á marxe da banda Tesla da que xa comentei, hai outras referencias a Tesla.

Toda unha persoaxe de seu, sen necesidade de engadirlle as cousas que inventa neste truco final.

Se eras neno nos anos 70 e non tomaches nunca Clamoxyl és moi rariño.

O clamoxyl mucolítico era parte da dieta dos nenos da EXB igual que os tigretón e as pantera rosa.

Por iso agora están a facer unha campaña contra o abuso dos antibióticos.  O que no seu día parecía que case servía para todo agora case non serve para nada. As resistencias creadas por anos e anos de nenos (e maiores, ollo) tomando antibioticos sen necesidade fixeron que perderan boa parte da súa eficacia.

Vai ser certo que non todo o tempo pasado foi mellor, ainda que o parecera…

Hoxe, seguindo ca triunfal semana de cinema decidín cambiar o rexistro e vin cuns amigos El exorcismo de Emily Rose. (Non enteira, confesoo, agora xa non aprecio as pelis que se poden entender).

Cando rematou plantexouse un debate: ¿é o cura culpable da morte da rapaza?

¿As súas creencia influiron na morte da rapaza e polo tanto é responsable (mais ou menos directo)?

Eu penso que si, pero non todo o mundo concordaba con iso.

Serei un descreido, pero é mais doado que crea que a rapaza tiña un problema mental, e non que estaba posuída.

Con todo, o pobo xudeu (e o cristianismo non é outra cousa que unha mega-escisión do xudaísmo) sempre interpretou a súa Historia en clave relixiosa, e é o que lle daba sentido como povo. Se ti gañas unha batalla podes pensar que o teu exercito é mellor ou que Deus tivo que ver ca victoria. E se alguén mata a 6 millóns de membros do povo elexido podes pensar que foi unha proba para reafirmar a fe ou un castigo por estarse separando do camiño marcado. (ou outra cousa)
Xa falei aquí do pai Abraham, non é por facer sangue, pero sempre se fala da Inquisición e do pasado e segue habendo fanáticos arestora.