Falou o Tribunal Constitucional sobre a lei de violencia de xénero. Non vou entrar en tecnicismos porque excede dos meus coñecementos e pretensións discutir xurídicamente aquí co TC, porén direi que non concordo coa súa decisión.
Os textos polémicos refírense a que se un home pégalle (ou ameaza, ou maltrata sicolóxicamente, etc.) á súa parella ou ex parella e esta é unha muller merece mais castigo que se a vítima é un home.
Non é que estea a favor da violencia machista, nada mais lonxe da miña intención. A miña discrepancia vai mais pola liña das ferramentas para evitala e das consecuencias de empregar ferramentas pouco axeitadas.
Cando a sociedade ten un problema os políticos son os elexidos por todos os demais para resolvelo. O xeito mais aparente, rápido e barato de facer algo é lexislar. Un dos candidatos mais habituais para recibir esas 'atencións' é o Dereito Penal. O perigoso é que o Dereito Penal é unha das partes da lexislación mais cercanas á Constitución, porque limita os Dereitos Fundamentais. E ademais, a solución desde o meu punto de vista non está nas Leis, está no que despois se faga con elas. Por iso paréceme un erro a nova redacción que se fixo do Código Penal.
Non podo aceptar coma argumento que o 90% da violencia familiar a cometan homes contra mulleres. Non vamos xulgar cada caso por separado? Non vamos estudar cada realidade independentemente da persoa que cometera o acto típico, antixurídico, culpábel e puníbel?
Non estaremos colocándonos ao mesmo nível do que o home que puxo un cartaz proibindo a entrada a rumanos na súa tenda? descoñezo o seu caso, e ademais estatísticamente os inmigrantes non cometen a maior parte delitos, pero non estaríamos xustificando a súa actitude se aceptamos o argumento estatístico?
Eu non o acepto.
Paréceme ben regular esta realidade para darlle armas a xuices e corpos de seguridade na defensa das mulleres, porén o texto debería castigar igualmente a violencia dentro dunha parella de homosexuais, de lesbianas ou o hipotético caso de que unha muller fora a que exercera a violencia sobre o seu home. Se iso non vai suceder nunca, que mal hai en que estea previsto? Seica non sería un feito igualmente rexeitable? O meu problema non é o que castiga a lei, senon que sexa demasiado curta e non castigue outros feitos porque non os considere frecuentes ou mesmo posibeis.
E non vexo en que podería perxudicar facer unha lei xeral e que fora mais obxectiva. Porque subxectivo ven de suxeito e canto menos subxectivas sexan as leis penais muito mellor.
Fíxome dubidar sobre escribir isto quen está a favor e quen está en contra, porén até o momento no que lea a resolución (que non dou atopado na rede) alguén tería que convencerme do contrario con argumentos que non foran 'ad hominem'
Para rematar, hai xa un tempo que as polémicas polícas que arrodean ás altas instancias xudiciais fanme lembrar a Alan Moore e Dave Gibbons.
chuzame - 
