Apocalipse do porco

Estes días, ademais de estar na casa ca familia e ver a televisión mais do habitual para min (eurocopa incluida) pouco mais fixen.

O mais salientabel, seguramente foi estar o venres coa familia pelacha e dorfun na presentación de que la ciencia te acompañe, atraidos pola persoalidade dun dos editores do libro, que ilusamente dixo que se algún dia os ten, os seus fillos non terán Playstation. Abofé que non. Quen quererá unha antigualla coma esa nuns anos? haberá cousas piores.

Por certo, coñecín á Pelacha e estiven falando moito rato con ela. É encantadora. E mándolle un bico a Leco para mañá, que xa sabe ela por que é.Esta é a pelacha debuxando con moito estilo

Alén diso o mais importante do que fixen leva aparellado gastar unha gran cantidade de cartos:

1.- mercar un coche.

Desta volta non contei os meus padecementos. Porque ó contrario que opaco eu odio andar buscando coche. Todo reduciuse a pasar uns meses convencendo á señora colombo de que o coche que lle conviña era o que a min me gustaba e ningún outro.

Puiden levala ó meu rego e mercamos un Honda Jazz. Que leva matriculado desde o venres e ainda non o collimos!

Somos mais raros que diola.

2.- estivemos vendo un mac mini. Probablemente merquemos un mac mini e unha pantalla de 40'' para o salón e un router para montar unha rede na casa co outro PC. Tamén é posibel que caia un disco externo de 1Tb, pero xa se verá.

O coche custou case 10 veces mais que o resto, pero dareille mais voltas á compra porque iso si que me gusta compralo

Xa vedes, paso o día repartido entre o meu papel de pai de familia e alienandome grazas ao consumismo.

chuzame

Un dos motivos polo que as vendas na rede non acaban co comercio tradicional (ainda) é a falla de confianza do consumidor na garantía ofrecida.

Confeso que cando o outro día descubrín que a cámara estaba avariada, ademais de amolarme a propia avaría pensei que ía ter que enfrontarme a outro servicio de atención ao cliente.

Por iso cando ademais non atopei a factura na casa fíxenme á idea de pagar a reparación da cámara.

Con todo preocupei en averiguar que o servizo técnico de foto e video dixital de Canon está centralizado en Madrid e recollen os equipos a domicilio. Pero esixen a factura ou o tique de compra

Por iso hoxe armeime de valor e paciencia e pedinlle á xente de Pixmanía que enviaran unha copia da factura por correo coma paso previo á chamada a Canon para a recollida da cámara.
Fixen a solicitude na súa web e confirmáronme a recepción cun correo automático ás 16:50.

Ás 16:56 chegou a resposta incluindo a factura en formato pdf.

6 minutos, abraiante. Parte do mérito está en que a miña consulta levaba incluida a referencia do pedido de xeito automático e probablemente teñan xa case automatizada a resposta a esta petición concreta que debe ser moi frecuente. Porén iso non lle quita o merito nin a satisfacción que coma comprador produciume. Parabéns.

Como estou chamando despois das 14 horas Canon recollerá a cámara o venres entre as 9 e 14 horas no enderezo que lles facilitei (o do choio, claro, que a esas horas...)

Irei dando mais novidades a medida que se produzan. E agardo que sexan case igual de rápidos 

chuzame

Pensei titular isto oportunidade perdida, porque penso que vai ser o caso.

Son cliente de Vodafone desde que se chamaban Airtel. Non lembro exactamente, mais penso que desde o ano 1998. Levo sendo cliente seu desde o século pasado.

Cando comecei levando móbil non era nada frecuente que a xente tivera un, era algo un pouco snob e eu procuraba falar ás agachadas para que a xente non me mirara mal. E por outra banda era esclavo del porque ó ser cliente de tarxeta non me daban a posibilidade de desconectarlle o buzón de voz co que condeaba ós que me chamaran a falar co buzón de voz e pagar unha chamada ó móbil (que daquela considerábase algo carísimo).

Con tan longa traxectoria conquerín ir axustando os prezos por minuto cada vez mais ainda que non o establecemento de chamada, claro. Porque aí é ónde está o seu negocio.

Ó comezo era a propia regulamentación a que nos daba polo cu ós consumidores, porque estaba proibido baixar o establecemento de chamada, e agora son eles sós que se poñen de acordo para sacarnos os cartos do mesmo xeito que casualmente nos subiron o prezo o mesmo día.

Non estou moi contento últimamente porque desexaría poder acceder á rede co móbil sen ter que pagar coma se fora un luxo. Desgraciadamente para min, sei que en outros países do mundo considérase o acceso ás novas tecnoloxías da información unha cousa tan normal que o servizo de acceso a internet móbil espallouse coma aquí o sms. Claro que alí o prezo é outro. Igual que o da internet de banda larga na casa. Pero iso o deixarei para outro día.

Antes de cambiarme a Yoigo, o operador que tiña a tarifa que me pareceu mais axeitada: 1,20€ + iva diarios, pensei agardar a que R sacara o móbil e levei unha decepción enorme.

Non vou entrar polo miudo pero o consumo mínimo non baixa dos 6 € por liña contratada (cando xa lles pago cotas mensuais polo resto de combos) e as tarifas de acceso a internet móbil son de risa: 1€ por Mb descargado é o estandar (é certo que se pode mellorar moito ese prezo) e a operadora nin sequera sabía cal era a velocidade de baixada que ofertaban.

Certo que o trato non foi tan malo coma o día que unha operadora de Vodafone colgou cando lle dixen que quería información para darme de baixa, se cadra é porque con R só levo desde o 2000.

En tempos conseguín convencer a toda a miña familia e a miña familia política que se pasaran a R. A oferta era tan boa que só tiña que chegar o cabo á súa casa para convencelos de que o contrataran. Témome que a chegada do móbil de R non vai consolidar a súa posición no mercado, porque cos prezos que ofertan, e para falar igual pola rede de Vodafone, ou quedo onde estou ou marcho para Yoigo.

Ainda non tomei unha decisión, porque R non me axudou nada ca súa oferta.

Mágoa.

chuzame

Hai un par de semanas ou así tiven unha pequena discusión sobre as bondades do iPod con turuto.

El dicía que desde que se acostumou ó iPod é un aparello totalmente imprescindibel na súa vida.

Eu defendía que o iPod era un trebello coma outro calquera, se cadra non o mellor, porén convertíuse nun estandar por motivos que teñen que ver co marketing e coa oportunidade. Recoñezo que poida ser robusto e cun deseño atractivo, porén casos coma o dos sistemas de video doméstico ca guerra entre o Video200 o Betamax e o VHS fainos lembrar que a imposición dun estandar ou de outro non ten que ver as mais das veces cas bondades técnicas e si con outro motivos económicos, comerciais ou corporativos.

Agora, o coche do que tanto falo dun tempo a esta parte (non porque fale moito del, é que non escribo case nada e parece mais ) pode que me leve a mercar un iPod porque a radio-CD (que tamén le os arquivos mp3) ten un conector para iPod. A expansión das súas vendas grazas ós acordos comerciais con fabricantes de coches é un xeito tan bo coma calquera outro, e as xentes de apple aproveitan a súa posición dominante e a súa imaxe de marca para aumentar a inercia das súas vendas.

O meu Zen de 5GB xa o podo meter polo cú. E tamén podo esquecer mercar un reproductor compatible co formato ogg.

Vivan os estándares pechados!

chuzame

Xa está todo dito co título.

Se queres cambiar de coche e non tes moi clara marca e modelo podes pasar un traballo do demo. O de que custa moito refirese ós cartos, pero tamén ó traballo que da.

Se non sabes o coche que queres, e ainda que o teñas, debes pensar para que queres o coche e pensar se o que vas mercar é o mais axeitado ás túas necesidades: Non merques un monovolume para andar polo monte, un pequeno utilitario para percorrer Europa (sempre que o orzamento o permita claro) e nunca, nunca, nunca merques un todoterreo se o mais lonxe que vas estar da cidade é no hipermercado do extrarradio.

Se xa tes un coche actualmente debes preguntarte se é xa o momento de cambialo. Facéndome seriamente esta pregunta decidin non cambiar o meu nos tres últimos anos.

E cando teñas claro (ou alomenos intúas) o tipo de coche que precisas e que o queres mercar xa debes fixar un orzamento no que moverte. Esto ten moita mais importancia se o financias, porque se te conceden o préstamo é mais difícil poñer límites que se tes uns cartos aforrados que non van dar mais de si e xa se limitan sós.

No meu caso, decidín que ando abondo na estrada (entre 1.500 e 2.000 km/mes mínimo) como para retirar xa o meu coche despois de 7 anos e medio de marabillosos servicios. A tempo ainda de servirme para recuperar parte do gasto feito no seu día (un 20% aproximadamente)

E debatindo o tema coa señora colombo decidimos que queríamos un vanovolume, porque a señora colombo di que as berlinas son para señores vellos e eu quería mais maleteiro do que tiñamos (ás veces cheo até os topes).

Como isto esta sendo moi longo deixo aquí o tema e seguirei noutro momento ca entrega entitulada: Raiders of the lost car, Ghanito e o concesionario maldito.

chuzame

Estou encantado e un chisco sorprendido polo modem 3G.

Despois de que me advertiran da menor velocidade do 3G fronte o cable estou gratamente sorprendido pola mais que aceptable velocidade que da o modem 3G de Vodafone.

Non sei eu o que pensarei cando despois dun mes vexa canto sobrepasei a cantidade de datos incluida na tarifa plana.

Con todo vai supoñer unha incribel mellora fronte o cyber do ano pasado. Ademais de que o agosto pasado estivera caida frecuentemente a Blogaliza e as viaxes ó Cyber foran as mais das veces frustrantes.

O que non sei é que tal funcionará o trebello en Linux, porque no portatil ainda teño o XP e o propio modem inclue todo o software que precisa para funcionar. En windows funciona cun plug & play incribel. Enchufas ó USB, recoñece o dispositivo, carga todo, instala o icono e adiante: 3,6 Mbps.

Aquí no balcon co portatil conectado á rede e tomando unha cervexa. Case o mellor posible despois dunha sestiña de un par de horas.

Non sei se poderei falar cos meus xefes para seguir así despois de agosto, pero disque se non vou en setembro deixan de pagarme.

chuzame