Apocalipse do porco

Ola a todos.

É certo o que me dixo o outro día o meu irmán: levo un tempo escribindo menos no blogue.

Non pasou nada especial para que baixara o ritmo, supoño que será un conxunto de cousas.

Ainda estou agardando polos de ASUS (non merquedes as súas placas base) que contesten se a garantía cubre a avaría do PC e o portatil non o teño acendido día e noite (porque non o emprego para baixar torrents)

Paso mais tempo ca señora Colombo e xa case rematamos de ver The Sopranos. Hoxe comezaremos cos derradeiros episodios, a segunda parte da sexta tempada.

Estiven lendo bastante BD (lin todo o Question de Denny O’Neil entre outras cousas)

E mais nada. Supoño que o período do nadal paseino afastado do teclado. Non sei se agora que acabaron as festas collerei ritmo de novo. Xa veremos.

E os reis deixaron, entre outras cousas moito mellores, varios quilos de mais que haberá que botar fora coma se poida. Non é nada raro tendo en conta o ritmo de comidas que houbo estes días. Esta foto non é de un cocido, é do que lle bota a miña aboa á sopa que fai o día de reis. Xa podedes imaxinar a potencia da sopa.

A tenda de Eva e Melo está a renovar a súa imaxe.

Comezaron por cambiar a da publicidade, que agora levará este debuxo de Turuto.

Disque despois o trasladarán tamén ás bolsas e, se hai sorte, ás camisetas.

Puxen o debuxo sen o texto, pero todos sabedes porque o dixen unha ceha de veces que BD está na Rua cataluña 27, no Calvario en Vigo.

BD: éntrase coma cliente, sáese coma amigo. Nunca ese slogan tan rancio foi tan axeitado

O debuxo final gústame, mais non son o único que pensa que a idea do Calvin saindo da caixa podía molar ainda mais.

Na semana que remata hoxe os meus amigos de sempre, os que coñecín do xeito mais clásico e cento por cento analóxico deron o salto á rede.

Desde esta semana criamos un grupo de correo para estar ó día do que fan o resto e coordinar unha xuntanza semanal os venres á tarde.

Está caralludo, por fin teño controlados os seus movementos ainda que estea na Coruña. Non sei como tardamos tanto.

Está claro que non poderei asistir sempre a estas reunións dos venres, porén a señora Colombo mais eu si que estivemos na primeira, este venres na praia do Vao.

tamén estivo o chokito cos seus pais, ainda que xa vedes na foto que logo marcharon.

Despois do solpor, o resto movímonos cara Navia para seguir comendo e bebendo.

Non porei mais fotos que non teño gañas de andar poñendo bolachas na cara da xente hoxe (se cadra outro día)

Da xente que non puido vir, algúns achegaranse logo e outros tardarán mais, mesmo 8 ou 9 meses, que eu non son o que está mais lonxe en este grupo.

Onte estiven en Vigo.

O motivo fundamental da visita era coñecer en persoa ó chokito. As fotos que vira deixáranme con gañas de coñecelo.

Os mais de vós non o poderedes coñecer en persoa, porén estaredes enterados dos seus progresos vitais só con que esteades atentos ó seu blogue.

Aquí o tedes decidindo co seu pai o que poñen no blogue.

Á tarde, quedei con Aser e Rafa para ir tocar algo e ver que tal, para comprobar si é certo que o que tivo, retivo.

Teño importantes dúbidas sobre a realidade do refrán.

Ainda que podemos buscar a excusa do malo que era onte o material que tiñamos en Élite, non o lembraba eu tan malo, pero a verdade cos amplis tan pequenos que tiñamos onte non se oía mais que a batería.

Con todo, para a semana que ven tentarémolo de novo preparando algo antes de ir e iremos a outro local, a ver se daquela notámonos menos enferruxados.

E nun momento marcho para A Coruña, que xa comezou onte Viñetas. Xa contarei que tal…

O blogue da ligazón de viñetas non é oficial pero case, alí está o programa oficial e supoño que se algo cambia tamén aparecerá.

Xa chegou o choquito para cambiarlle a súa vida a Emma e Roi. Parabéns á familia toda

Fastídiame moito cando a xente di: O entorno de Vigo é fermosísimo, porén a cidade é tan fea…

A xente deixase levar polos tópicos cando visita Vigo. Para dicir que Vigo é feo, o primeiro que deberían facer é visitar a cidade sen prexuizos e ollar os edificios e as ruas da cidade antes de opinar.

Porén, concordo en que Vigo ten elementos que rachan coa armonía do conxunto e zonas que non son bonitas, pero o mesmo lle ocorre a outras cidades, comparando ca Coruña, por exemplo, non vexo moitas fotos de Elviña ou do barrio das flores nas postais turísticas da cidade. E disque en Penamoa si que hai turismo pero non do que lle gusta ó Concello.

En Vigo eses elementos discordantes son ás veces moi rechamantes porque rachan unha fermosa panorámica.

O exemplo mais clásico é a torre da illa de toralla

Porén, o meu «favorito» é o Hotel Bahía, que unha profesora de Historia da Arte definía con acerto coma un baño posto do reves.

Sempre asumín que non había solución para estas desfeitas. Onte cambiei de idea vendo este post de aberrón.

A empresa Controlled Demolitions percorre o mundo facendo marabillas como estas que podedes ver no video.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/4C4WTR56OkE" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Algún futuro candidato á alcaldía quere de verdade abrir Vigo ó mar?

Teñen catro anos para ir facendo contactos ca empresa, pero non hai pelotas.